Heilig, heilig, heilig

Dit zesde hoofdstuk van de profetieën van Jesaja beschrijft ons de goddelijke roeping van Jesaja, den zoon van Amoz, tot profeet.

Werkten Amos en Hozea als profeten in Noord-Israël, Jesaja treedt op in Juda tegelijk met Micha. In het opschrift zijner profetieën wordt gesproken van: het gezicht… dat hij zag over Juda en Jeruzalem. Zeker, de profeet houdt zich met vele andere volken ook bezig in zijne Gods-spraken, maar Jeruzalem en Juda zijn toch het middelpunt van waaruit hij alles ziet. Jeruzalem is de stad, waar Jesaja heeft geleefd en gewerkt. In den voorhof van den tempel heeft hij de roeping tot het profeetschap waarschijnlijk ontvangen. Te Jeruzalem heeft hij vrouw en kinderen. Hier heeft hij een kring van leerlingen verzameld en heeft hij zijn woning, waarin hij naar binnen gaat om de woorden Gods, die door het volk werden verworpen, op te schrijven (30 : 8). Hier wordt hij door de boden van Hiskia opgezocht en verkondigde hij het Godswoord tegen Sions dochteren; tegen de beheersers van het volk dat te Jeruzalem is, tegen de woelige stad. Hier heeft hij aan Achaz en Hiskia de goddelijke boodschappen gebracht. Hier heeft hij de vreemde gezantschappen gadegeslagen en aangegeven wat hun moest worden geantwoord. Hier ook heeft hij de geheimen der diplomatie doorgrond. „Wee dengenen, die zich diep versteken willen voor den Heere, hunnen raad verbergende, en welker werken in duisterheid geschieden, en zij zeggen: Wie ziet ons en wie kent ons?” Zo is het nog met de diplomatie.