Gaan in vrede

Daar staat dan Simeon met den beloofde der vaderen in de armen. Met God in het vlees in de armen. Hier is oneindig veel meer dan wij kunnen bevatten; meer ook dan wij kunnen genieten. Maar gelukkig de eeuwigheid der eeuwigheden wacht ons om de diepten dezer verborgenheid te peilen, zonder ooit den bodem te bereiken. Zal dat, hoorder, uw eeuwigheidswerk zijn?

Met welk een zielsvermaak zag hij het Kindeke aan. Welk een zoetheid smaakt hij in dit brood des levens. Het moge zijn, dat hij in het natuurlijke was als de oude Barzillaï, die zeide tot David: Kan uw knecht proeven wat hij eet of drinkt, maar de smaak voor deze spijze vergaat met den ouderdom niet. Dit leven veroudert niet. Al kan uw oor de stem van het vogeltje niet meer horen door doofheid geslagen, hij die Christus' stemme hoorde, wordt in der eeuwigheid niet doof en bezit muziek in zijn hart voor immer. Zon, maan en sterren verduisteren bij Zijn licht. De wachters van het huis mogen beven, door den ouderdom, zij worden gesterkt als de armen Jezus omsluiten. Zij zullen de kracht vernieuwen. Zij zullen lopen en niet moede worden.