Een koninklijk priesterdom

Onze tekst tekent het wezen van Gods gemeente, en hare roeping. Er is een scherpe tegenstelling met het voorafgaande. Zij zijn een geestelijk huis, gebouwd op het enige fundament, Christus Jezus, Sions grond- en hoeksteen. Dezen Jezus heeft de Vader gesteld als een uitverkoren hoeksteen. Deze Steen is door de bouwlieden verworpen… en is tot een hoofd des hoeks geworden. Doch, dat niet alleen, maar ook een steen van aanstoot en een rots van ergernis. Hij is tot een oordeel in deze wereld gekomen. Een steen van aanstoot en een rots van ergernis, zo vast en onwrikbaar, dat menigeen, die ertegen aan stoot, ten ondergang, ja, ten eeuwigen ondergang neerstort. Wie Hem verwerpt, zich aan Hem ergert, zal vergaan, want wie heeft zich tegen Hem verhard en vrede gehad? Wie zijn dat? Degenen, die zich stoten aan het Woord, die Hem en Zijn Woord weigeren te gehoorzamen. Want de Heere Christus kan van het Woord niet worden gescheiden. Wij ontmoeten Hem door en in het Woord; wij zien Zijne gedaante in den spiegel des Woords. Zij, die Hem niet willen erkennen, eren en begeren als Jezus, als Zaligmaker hunner ziel, zullen aan Hem te gronde gaan. Gij kunt met Jezus niet doen als de Leviet en priester, die den man, onder de moordenaars gevallen, met een schuinen blik van negatie of verachting voorbijgingen. Wie niet voor ons is, die is tegen ons, en wie niet vergadert, die verstrooit, zeide Jezus tot Zijne discipelen.

Tegenover dit verschrikkelijke doen en laten, doen èn laten, dezer verwerpers van den Heere staat nu echter de zo hoge begenadiging en verheffing der gelovigen, aan wie Petrus schrijft. De uitverkoren vreemdelingen, naar de voorkennis van God den Vader, in de heiligmaking des Geestes, tot de gehoorzaamheid aan en de besprenging des bloeds van Jezus Christus.